Het eiland van kwaliteiten en valkuilen

De reiziger stapte uit de trein en met hem stapte er nog een andere reiziger voorzichtig uit de trein. De andere reiziger, een jonge man met opvallend rood haar, vroeg of hij samen met hem een wandeling wilde maken. Natuurlijk zeiden ze de reiziger. Met z’n tweeën begonnen ze aan de wandeling, al pratend over het mooie weelderige landschap, de reiziger en de reiziger met opvallend rood haar vooroplopend. Zo’n 155 meter voor hun liep ook nog iemand kwamen ze tot de ontdekking. Een jonge vrouw, mogelijk dat ze eerder dan ons uit de trein is gestapt.

Tot ze ineens de vrouw naar beneden zagen vallen een meter en iets meer door de grond zakte, in een groot gat en met een gil van schrik. De reizigers en de reiziger met opvallend rood haar versnelde hun pas naar de gevallen vrouw. De reiziger met opvallend rood haar wilde direct hulp bieden en bukte zich voorover naar de jonge vrouw die in het gat gevallen was en reikte zijn hand aan.

De reiziger vroeg aan de reiziger met opvallend rood haar om even te wachten, en vroeg om stil te staan bij wat er gebeurde. De situatie helder te krijgen. Wat gebeurd hier vroeg de reiziger?

De reiziger met opvallend rood haar keek een beetje verbaasd naar de reiziger en naar de jonge vrouw die in het gat stond. En gaf vlak daarna een blik van herkenning. Ach zei de reiziger met opvallend rood haar, natuurlijk dit is het eiland van de kwaliteiten en ook de valkuilen. Maar wat zou dit betekenen?

De reiziger (die zijn tas meegenomen had) nam zijn tas van zijn rug, zetten hem op de grond en maakte hem open, misschien heb ik iets wat kan helpen om deze situatie beter te verkennen. Na lang zoeken vond hij op de bodem van zijn tas een set kaarten, daarop stond ‘kwaliteitenspel’ Gerrickens, 1997. De reiziger pakte de kaarten eruit.

Hij legde uit dat iedereen kwaliteiten, valkuilen, uitdagingen en allergieën heeft Ofman, 1992. Ja zegt de reiziger met opvallend rood haar, ik hoor wat je zegt, wat zou in deze situatie mijn valkuil zijn zei ze gevat.

Wat is jou reactie in de situatie dat de reiziger met opvallend rood haar in een gat viel?

Ik wilde hem meteen uit het gat helpen, ik ben goed in het direct oplossen van een probleem en een gebeurtenis als deze. Dat kan ik goed gebruiken in mijn werk, als er iets gebeurd los ik het meteen op.

De reiziger vroeg wat er gebeurd als deze kwaliteit van haar zou doorschieten naar een valkuil. Wat gebeurd er als je altijd de ander helpt om uit in dit geval een gat te komen?

Tja, dan krijg ik last van mijn rug, en eigenlijk weet ik niet zo goed wat er is gebeurd, hoe het komt dat iemand zoals nu in een gat gevallen is.

Het is een mooie kwaliteit gaf de reiziger aan, maar ik hoor je ook zeggen dat je er last van krijgt als je dat altijd doet.

Dat klopt zegt de reiziger met opvallend rood haar, wat zou ik kunnen doen om mijn kwaliteit, mijn kwaliteit te laten zijn? Het bleef even stil, de reiziger met opvallend rood haar en de reiziger keken samen naar de jonge vrouw reiziger die in de kuil stond. Minuten gingen voorbij, ineens klom de jonge vrouw zelf uit het gat, in een mum van tijd stond zij naast hun, met een brede grijns. Kijk ik ben gewoon zelf uit het gat geklommen.

Ach natuurlijk zegt de reiziger met opvallend rood haar, als ik nou gewoon even stil sta en de tijd neem voor wat er gebeurd, dan kan het zo zijn dat iemand zelf weer uit het ‘gat’ kruipt. Dat ga ik dus doen! Ik kan helpen door naar iemand toe te gaan en te zien wat nodig is, soms heeft iemand mijn hulp echt nodig, en vaker kan iemand het zelf weer oplossen. Door rust en tijd te nemen blijf ik in mijn kwaliteit.

Mooie ontdekking zei de reiziger, hoe gaan we nu verder?

Ik denk dat we weer verder kunnen met de trein. Gezamenlijk liepen ze terug naar de trein, en stapten in, ze namen afscheid van elkaar, de reiziger met opvallende rode haar ging terug naar de achterste wagon en de reiziger liep terug naar zijn eigen wagon. Even later kwam de trein in beweging en vervolgde de reis.

Remy Welleman, 2018