Het eiland van de stilte

De reiziger ontwaakte doordat de trein luid fluitend aangaf te gaan stoppen. Op dat moment kwam de conductrice de wagon binnen. Goedemorgen reiziger, heeft u lekker geslapen?

Met wat slaperige ogen en een gebroken stem groette de reiziger terug en gaf aan dat hij heerlijk had geslapen en ook zo’n bijzondere droom had, hij vertelde de conductrice wat hij had gedroomd.

Wat een toeval zei de conductrice enthousiast, we zijn namelijk gestopt op het eiland van de stilte.

Toeval bestaat niet geloofde de reiziger. De conductrice informeerde de reiziger over het bijzondere eiland, ze gaf aan dat het niet zomaar een eiland was, het was een eiland met alleen maar dieren. En om op dat eiland te kunnen zijn moest de reiziger een dier worden.

Een dier zei de reiziger verbaast, maar ik kan geen dier worden, ik ben een mens.

Ik geef u dit drankje, de conductrice toonde het drankje wat ze uit haar jaszak haalde, als u dit opdrinkt zult u een dier worden en vanuit dat perspectief naar de wereld gaan kijken. Het drankje werkt zodra u het inneemt, u heeft geen keuze welk dier u wordt en het is uitgewerkt wanneer het tijd is.

Ik zal niet met u mee gaan, ik blijf hier op de trein om het nodige onderhoud te verrichten en ik zie u later weer.

Wat voorzichtig nam de reiziger het drankje aan, hij dacht ach wat kan er gebeuren, ik ben nieuwsgierig naar het eiland en ik heb immers geen haast.

De reiziger maakte het flesje open en dronk het drankje helemaal op. Het drankje smaakte naar stilte, (van de ene kant had het geen smaak en van de andere kant had een warme zoete smaak) de reiziger werd rustig, heel rustig op het randje van de slaap.

Enkele seconden later veranderde de reiziger in een dier. U bent een Puffin geworden! riep de conductrice, dat is mooi dan kunt u het hele eiland overvliegen.

De reiziger nam zijn tas op zijn rug, nog wat onhandig stuntelend met zijn vleugels en met wat verlies van veren, fladderde hij door het raam de wagon uit.

Hoog boven het eiland vloog de reiziger rond, hij zag de lange trein waar hij zojuist inzat steeds kleiner worden. Wat een geweldig gevoel dat ik nu vlieg dacht de reiziger.

Vanuit de lucht kan ik alles van een afstand zien, het ziet er zelfs precies zo uit als in mijn droom.

Na een tijdje gevlogen te hebben en het eiland van een afstand gezien te hebben zag hij de muis zitten, laat ik naar haar toe vliegen, dacht de Puffin.

Dag muis, zei de Puffin, wat een prachtig eiland is dit! Dag reiniger piepte de muis.

Ik ben een Puffin en ben op uw eiland beland om het te bekijken en om u te ontmoeten.

Kom nou zei de muis je denkt dat ik het niet zie. Ik zie dat je de reiziger bent, je kunt veel dieren voor de gek houden, maar mij niet. Ik kijk als het ware door je heen. U bent welkom op dit eiland en ik waardeer het dat u zich wilt aanpassen.

Verbaast om de scherpe reactie van de muis bedankt hij haar. Fijn dat ik jou mag ontmoeten, de muis moest een beetje lachen toen de reiziger dat zei. Je kent mij, ik vertegenwoordig de stilte in jou, je hebt over mij gedroomd nietwaar?

Klopt zei de reiziger wederom verbaasd, dat klopt. Wat ben je een slimme muis.

Laten we geen spelletjes spelen en open en eerlijk tegen elkaar zijn.

Hoe gaat het eigenlijk met de kat? Ik kon hem niet vinden vanuit de lucht. Tja zegt de muis, de .. kat is een beetje van slag. Kom laten we even gaan zitten dan vertel ik wat er is gebeurd. De reiziger en de muis zochten een mooie plek vlakbij de boom en namen plaats.

Het was Twee en een halve dag geleden dat hier een storm plaats vond Het was een enorme storm, echt vreselijk. Vooraf zaten kat en ik op onze rots om de mensen die kwamen aanvaren te verwelkomen, nou ja weg te jagen. De mensen kwamen het strand op en zagen daar mejuffrouw egel zitten. Ze begonnen mejuffrouw egel te plagen en aan haar stekels te trekken. Op dat moment ik weet het niet precies, begon kat de miauwen, heeeeel hard. Ik denk dat hij de mensen op die manier wilde afschrikken, maar deze leken niet onder de indruk van het geluid en gingen verder. Ineens gebeurde het, er ontstonden grote donker grijze wolken boven het eiland en het begon heel hard te waaien en te regenen. Er kwam een grote windvlaag waardoor ik van de rots geblazen werd. Toen ik eenmaal weer op de rots zat schrok ik me wild, er zat een leeuw op de rots!

Helemaal verbaast en nog een beetje van slag door de val verstijfde mijn lichaam. Volgens mij heb ik wel een uur zo gestaan. Na een tijd gebeurde er nog niks en ik ontspande, de leeuw had mij nog niet gezien en ik kreeg de tijd om hem goed te observeren. Mooie langs manen, grote oren, en een hele grote bek.

Toen ik naar zijn ogen keek zag ik het, ik herkende de ogen van de kat. De kat, leeuw zag herkenning in mijn blik en brulde zacht. Hij keek naar de mensen en dan weer naar mij. Hij keek nogmaals naar de mensen en begon hard te brullen (mijn oren doen nog pijn) De mensen schrokken en sloegen op de vlucht.

Later sprak ik met de leeuw, kat hoe kan het dat je ineens een leeuw geworden bent? De leeuw moest huilen, ik weet het niet, toen ik zag dat de mensen zo vervelend tegen mejuffrouw egel deden brak er iets in mij, alsof er een storm in mijn hoofd zat. Zo boos was ik en ineens… veranderde ik van een kat in een leeuw. Ik weet verder nog niet zo goed hoe dit zit en de reden waarom ik een leeuw geworden ben, ik denk dat ik even een tijdje op onderzoek moet gaan om te weten hoe het zit. De muis en de leeuw namen afscheid van elkaar , de leeuw verdween in het bos.

Wat een gebeurtenis zei de reiziger, ik dacht echt dat de kat een kat was. Misschien is het verstandig dat ik mijn reis ga vervolgen en dat ik wellicht later als alles opgehelderd is weer terug kom.

Dat is goed zei de muis, goede reis.

De trein was al een tijdje aan het rijden en de reiziger plukte de laatste verdwaalde veer uit zijn hoofd.

Denkend aan het eiland van de stilte;

Te stil voor woorden

Bij mij is het stil

Bij ons is het stil


Er is wel gevoel

Bij mij is er gevoel

Bij ons is er gevoel


Zou dat gevoel woorden kunnen krijgen?

Zouden die woorden dan een begin of een einde kunnen zijn voor de stilte…

Tussen alle woorden is het stil

Daar krijgen ze hun betekenis…


Zo draag ik de woorden mee,

Met hun stilte.


Remy Welleman, 2018