De Droom

De reiziger en ook de conductrice dachten nog na over het eiland van kwaliteiten en valkuilen, Wat was er gebeurd? hoe heeft dit te maken met wie ik ben, hoe ik in mijn werk ben en hoe ze hiervan konden leren.

De reiziger vond het een mooie methodiek die hij misschien vaker kon inzetten, schreef dit op en stopte dit in zijn tas samen met de stapel kaarten.

De trein is een tijdje onderweg, het eiland van kwaliteiten en valkuilen achter zich latend, er doemde in de verte een ander eiland op aan de horizon, maar langzaam dommelt de reiziger in slaap, na alle avonturen tot nu toe is hij was slaperig geworden en met het ritme van de trein op de achtergrond beland hij in een droom

Er was eens…. op een eiland hier ver vandaan een groot en donker bos. In dat bos woonde een grijze muis die genoot van de stilte en de rust om haar heen. Vredig leefde ze hier, alleen in haar eigen boom aan de rotsachtige kust. De muis was een aantal jaar geleden met een onderzeeër vanuit haar eigen land (dat helemaal in het zuiden van de wereld) lag aan komen varen. In het land waar de muis vandaan kwam was ze opgegroeid met vader en moeder muis en twee muizen broertjes. Op een dag nam muis het besluit weg te gaan, ze wilde zelfstandig zijn en haar eigen weg kiezen. Ze herinnerde zich dat moeder muis dit ook vroeger ook gedaan. Zelfstandig zijn. Alles zelf willen doen.

Op een gegeven moment keek de muis over de verre zee en zag een groot zwart schip aankomen met alle- maal luidruchtige mensen erop. Help, piepte de muis, dit wil ik niet, dit is mijn eiland daar wil ik geen mensen op, straks zien ze mij. Willen ze me vangen of misschien nog erger en ze gaan me opeten!! En ik wil stilte, rust.

De muis was heel slim en bedacht een list om de mensen af te schrikken, ze dacht als ik mijn schaduw nu heel erg groot maak, dan denken de mensen dat er een heel groot beest op het eiland is en dan gaan ze misschien weer weg.

En zo geschiede, de muis liet haar schaduw groot worden door op een hoge rots te gaan staan met de zon in haar rug waar de mensen haar schaduw goed konden zien. De mensen kwamen aan op het eiland en zagen onmiddellijk de gigantische schaduw. Ze schrokken zo erg dat ze over elkaar heen struikelden. Help hier woont een groot monster !! Ze wisten niet hoe snel ze rechtsomkeer moesten maken, terug naar hun schip, om vervolgens nooit meer naar het eiland terug te keren.

Mooi dacht de muis, die zijn weer weg de muis keerde terug naar haar boom om in alle rust en stilte verder te leven. De behoefte aan rust had ze van vader muis mee gekregen. Vader muis was altijd heel stil en zei niet veel, vertelde nooit over zijn gevoel, precies zoals opa en oma muis, die waren vroeger ook altijd heel stil.

Wat de muis niet wist, is dat er met de mensen ook een kat was mee gekomen naar het eiland, de kat die niet in de slimme truc van de muis was getrapt en niet naar het schip was teruggekeerd....

De kat een echt gezelschapsdier, houd van mensen en dieren om zich heen en geniet ervan om in het middelpunt te staan en aandacht te krijgen eigenschappen de ze van moeder poes had mee gekregen.

De kat was nu beland op het eiland van de stilte met zover hij wist alleen een muis om mee te praten en te spelen. De kat niet op zijn achterhoofd gevallen wist heel goed dat de muis niet op zijn komst zat te wachten, die wilde immers alleen op het eiland van de stilte leven en deed er alles aan om dit zo te houden.

Tegen zijn eigen gevoel in besloot de kat aan de andere kant van het eiland een mooi plekje te zoeken (de kat wilde immers geen conflict), zoals moeder poes altijd zei probeer conflicten altijd te voorkomen en pro- beer je doel met een omweg te bereiken. Dagen, weken en maanden gingen voorbij...

De kat was het zat, hij zat maar alleen te zijn en dat wilde hij niet meer, hij dacht als ik nu iets mee neem wat ik de muis kan geven als cadeau en heel lief vraag of de muis met me wil spelen. Heel, heel misschien werden ze dan vrienden. Tja wat kan er gebeuren dacht de kat, hooguit dat de muis niet wilt spelen en boos wordt en dan probeer ik het later gewoon weer.

Zo gezegd zo gedaan. De kat klom in een boom en wist een ananas (een ananas is lekker zoet en daar houd de kat van, ze zorgt altijd dat er iets te snoepen valt) eruit te vissen, met de ananas op zijn rug ging de kat op weg naar de boom waar de muis woonde. Het was nog een hele tocht, de zon scheen fel en de weg was moeilijk begaanbaar. Na een tocht van een halve dag kwam de kat doodmoe aan bij de boom waar de muis woonde. Ik ga heel even een dutje doen voordat ik aanklopt bij de muis, de kat zocht een schaduwplek- je op en viel met de ananas in zijn poten in een diepe slaap.

De muis was haar boom aan het schoonmaken en hoorde iets vreemds... wat was dat? Het geluid kwam wel bekend voor maar ze wist niet meer wat het was. Het geluid kwam van buiten, de muis besloot om uit het raam te gaan kijken, licht bevend liep de muis naar het raam toe. Toen zag ze waar het geluid vandaan kwam, haar adem stokte...

Er ligt een kat voor mijn boom!! Piep piep, help ! Een kat! Die wilt me opeten, weg hebben van mijn mooie stille eiland.

Rustig aan dacht de muis, even diep ademhalen... Ze had van vader muis geleerd dat als ze in een situatie kwam waarin ze zo erg schrok en in de paniek schoot tot 10 te tellen om weer rustig te worden.

Na een uur was de muis tot rust gekomen en keek nogmaals door haar raam naar buiten. Ze zag een zwarte kat liggen, snurkend onder een struik in de schaduw. Eigenlijk zag het er heel vredig uit, heel rustig en stil. Maar wat had die kat nou tussen zijn poten? Het was een groen, bruin geel rondachtig ding.. wat zou dat zijn dacht de muis.

De muis was ongelooflijk nieuwsgierig van aard en wilde weten wat dat ding was. Ze dacht.. de kat slaapt heel diep, als ik nou heel stilletjes en langzaam naar de kat toe kruip, dan kan ik het beter bekijken en eraan snuffelen. De muis klom uit haar boom naar beneden, heel voorzichtig stapje voor stapje richting de kat (en het ding in zijn poten). Haar hard bonkte maar ze bleef rustig en kwam geruisloos, steeds dichterbij de kat. Het gesnurk werd steeds harder en harder tot ze een paar stappen van de kat af was. Nog steeds zag ze niet wat het ‘ding’ was dat in de poten van de kat lag, ze kwam nog dichterbij, het gesnurk van de kat was nu nog veel harder geworden.

Ze kon het ‘ding’ dat in de poten van de kat lag bijna aanraken, de muis begon te snuffelen, ze rook iets zoets mmmmm lekker dacht de muis ik hou van zoetigheid. En op het moment dat de muis een hap wilde nemen.......

Stopte het gesnurk van de kat, de kat sprong geschrokken overeind, tegelijkertijd schrok de muis van de kat en maakte een sprong naar achteren. De ananas viel op de grond tussen beiden in.

Bijkomend van de schrik stonden de kat en de muis tegenover elkaar. Dag muis zei de kat met een vrolijke stem en stak haar poot naar de muis uit. De muis nam een stap naar achter en piepte en zei stamelend je gaat me toch niet opeten? De kat begon te lachen, natuurlijk wil ik je niet opeten. Waar kom je vandaan zei de muis aarzelend? Ik ben mee gekomen op het schip van de drukke mensen, zei de kat. En nu ben ik hier op het eiland met jou.

Weer begon de muis de piepen, ik wil niet dat je hier bent, dit is mijn eiland, het is hier rustig en stil en dat vind ik fijn.

De kat negeerde het gepiep van de muis en vervolgde zijn verhaal, dat hij een ananas mee had genomen als cadeau. Hij wees naar de plek waar de ananas lag, kijk.

O, zei de muis, is dat een ana.. nas? Ik heb er net aan gesnuffeld en het ruikt heel lekker zoet. Maar toch ik wil stilte en rust herhaalde de muis. Tja zei de kat.. ik ben nu hier en kan niet meer weg. Ik hou juist van drukte en gezelschap. Misschien zei de kat, kunnen we tijdens het eten van de zoete ananas, rustig gaan vertellen wie we zijn en hoe we hier samen op het eiland kunnen leven. Misschien kunnen we samenwerken als er weer mensen komen, om ze weg te jagen? Ik kan heel hard miauwen, dan lijk ik wel een leeuw. en met jou schaduw erbij dan verjagen we ze weer van ons eiland.

Goed zei muis, dat kan geen kwaad en ik ben dol op zoetigheid.

Er ontstond een hechte vriendschap tussen de muis en de kat. Met hun verschillende eigenschappen kon- den ze elkaar goed aanvullen en helpen in tijden van nood of in nieuwe situaties.

Zo leefden muis en kat nog lang samen op het eiland van de stilte. Af en toe kwam er een boot voorbij en kwamen er mensen op het eiland, die verjaagden ze samen. En elke keer dat er een boot voorbij kwam, kwam er ook een dier mee. De dieren zagen natuurlijk dat het muis en kat waren en bleven op het eiland, samen met de muis en de kat.

Met elk dier gingen kat en muis in gesprek, ze waren nieuwsgierig waar kwamen ze vandaan, uit welk deel van de wereld ze kwamen en ook waar ze goed in waren. Konden ze bijvoorbeeld goed in bomen klimmen, vuur maken en konden ze lekker koken? Zo ontstond er op het eiland een diversiteit aan dieren die met z’n allen samenleefden.

Remy Welleman, 2018